Op vrijdagmiddag komt de dagvaarding van de wederpartij binnen: achtentwintig pagina's, en je wilt voor het weekend weten waar het betoog op rust. Je opent ChatGPT op je telefoon, het account waarmee je thuis recepten opzoekt, en plakt de tekst. Tien seconden later heb je de kern in vijf punten.
Wat er met die achtentwintig pagina's is gebeurd, hangt af van het account, en je geheimhoudingsplicht hangt daar niet van af. In een gratis of persoonlijk account kan de tekst standaard worden gebruikt om het model te verbeteren tenzij je dat uitzet, er is geen verwerkersovereenkomst, de chat staat in je geschiedenis en niemand op kantoor kan er iets aan beheren. Een zakelijk account verandert die drie dingen. Het verandert niets aan het feit dat de tekst naar een derde is gegaan, en de afweging of dat bij deze zaak past, blijft bij jou en bij wat je kantoor heeft besloten. Wat je wel kunt doen: alles eruit halen wat de zaak en de cliënt herkenbaar maakt voordat je plakt. De rechtsvraag overleeft dat prima.
Wat gebeurt er met een dagvaarding in een gratis account?
Vijf dingen, en ze zijn geen van alle een hack. Ze zijn hoe een consumentenaccount werkt.
De tekst kan voor training worden gebruikt. Bij persoonlijke ChatGPT-accounts staat de instelling om het model te verbeteren standaard aan; jij moet hem zelf uitzetten. De tekst staat in je chatgeschiedenis, op een account waar je kantoor geen zicht op heeft en dat je meeneemt als je van kantoor wisselt. Het geheugen kan onthouden wat je plakte: een cliëntnaam, een zaak, een standpunt, en die context kan later in een andere chat terugkomen. Er is geen verwerkersovereenkomst, want consumentenvoorwaarden kennen die niet. En een gedeelde link naar de chat is een toegangspad voor iedereen die hem heeft.
Het uitgebreide verhaal over deze instellingen, inclusief wat er in het verleden bij ChatGPT is misgegaan, staat in ChatGPT en werkdata. Voor een advocaat is de optelsom eenvoudiger dan voor de meeste lezers van dat stuk: een dagvaarding in een gratis account is dossierinformatie bij een derde zonder enige afspraak, en dat is precies wat de geheimhoudingsplicht niet bedoelt.
Wat verandert een zakelijk account, en wat niet?
| Aspect | Gratis of persoonlijk account | Zakelijk account van kantoor | Wat het voor je beroepsgeheim betekent |
|---|---|---|---|
| Training op invoer | Standaard aan, zelf uit te zetten | Standaard uitgesloten | Minder verspreiding, maar de tekst is wel verstuurd |
| Verwerkersovereenkomst | Geen | Ja | Regelt de AVG-kant, niet je plicht |
| Beheer | Niemand op kantoor | Kantoor beheert leden en instellingen | Kantoor kan afspraken maken en nakijken |
| Geschiedenis en geheugen | Bij jou, op je eigen account | Binnen de kantooromgeving | Wat er staat, blijft dossierinformatie |
| Wie beslist of het mag | Jij, alleen | Het kantoor, per tool | Het besluit hoort zichtbaar te zijn als je de tool opent |
Bij de zakelijke varianten is invoer standaard uitgesloten van training, zoals OpenAI het zelf beschrijft, en er ligt een verwerkersovereenkomst onder. Dat is de AVG-kant, en die is nodig zodra er persoonsgegevens in de tekst staan. Het verschil per leverancier staat in gratis versus zakelijk AI-account.
De geheimhoudingsplicht is een andere laag. Ze ligt bij jou als advocaat, ze gaat over alles wat de cliënt je heeft toevertrouwd, en ze gaat niet over op een leverancier, ook niet met een getekende overeenkomst. Het verschoningsrecht dat erbij hoort, beschermt de cliënt omdat wat hij jou vertelt bij jou blijft. Of die bescherming overeind staat als een kopie van zijn verhaal bij een Amerikaanse leverancier staat, is een vraag waar geen algemeen antwoord op bestaat; het hangt af van de zaak, de tool en wat er precies is gedeeld. Daarom is het zakelijke account een voorwaarde en geen vrijbrief, en bepaalt het kantoor per tool wat er ook in een zakelijk account niet in gaat.
Wat haal je eruit voordat je plakt?
Alles wat de zaak of de cliënt herkenbaar maakt. Bij een dagvaarding is dat meer dan je denkt, want een processtuk is geschreven om precies te zijn.
De namen van partijen, hun advocaten, getuigen en deskundigen. Adressen, geboortedata, BSN's in familie- en strafzaken. Het rol- of zaaknummer en het kenmerk van kantoor. KvK-nummers, IBAN's en bedragen die de zaak uniek maken, zoals een koopsom of een schadebedrag. En de passages over gezondheid, strafbare feiten of een gezinssituatie, want die zijn bijzondere persoonsgegevens, met of zonder naam erbij. Twijfel je over een gegeven dat op zichzelf onschuldig lijkt, zoals een functie of een plaatsnaam, dan helpt quasi-identificerende gegevens: drie onschuldige gegevens bij elkaar wijzen vaak één persoon aan.
Zet er een placeholder voor terug: [eiser], [gedaagde], [bedrag], [datum]. De structuur van het betoog blijft heel, en de tool begrijpt je vraag nog steeds, want "op welke grond stelt [eiser] dat de overeenkomst is ontbonden" is net zo goed te beantwoorden als de versie met namen. Hoe je dat snel en consequent doet staat in de prompt-redactiegids. Gaat het om het hele stuk als pdf, dan werkt het schoonmaken van het document beter dan knippen en plakken; zie een pdf anonimiseren voordat hij een AI-tool in gaat.
Een advocaat arbeidsrecht krijgt een dagvaarding in een ontslagzaak waarin de medische geschiedenis van de werknemer over twee pagina's wordt uitgeschreven. Ze haalt de namen, het personeelsnummer en de medische passage eruit, vervangt ze door [werknemer], [werkgever] en [medische toelichting], en vraagt de tool in het zakelijke account van kantoor welke ontslaggronden worden aangevoerd en hoe die zijn onderbouwd. Het antwoord is even bruikbaar als met de volledige tekst. Wat er over de gezondheid van de werknemer stond, heeft het kantoor niet verlaten.
Wat besluit het kantoor, en wat blijft bij jou?
Of ChatGPT mag, en met welk account, is een besluit van je kantoor. Een kantoor dat daar nog niets over heeft vastgelegd, heeft de tool niet verboden; het heeft er alleen nog niet over nagedacht, en dan is de voorzichtige lijn dat er tot die tijd alleen openbare informatie in gaat. Dat besluit hoor je te zien op het moment dat je de tool opent, niet in een protocol dat je ooit hebt gelezen. Hoe zo'n lijst eruitziet staat in welke AI-tools mogen medewerkers gebruiken.
BeeSensible laat op kantoorniveau zien welke AI-tools worden geopend, zonder gebruikers-id en zonder pagina-inhoud, en het kantoor legt per tool een besluit vast in de AI Tools-module. Open je een tool waarover iets is besloten, dan zie je dat besluit in de browser, met het goedgekeurde alternatief als eerste knop; doorgaan kan altijd. Plak je dossierinformatie in een ondersteunde AI-tool, dan krijgen partijnamen, zaaknummers, bedragen en KvK-nummers een markering terwijl je typt, en kies jij of je ze maskeert, verwijdert of laat staan. Zo ziet het overzicht van het kantoor eruit:
